NEWS

0 285

We wrześniu zachęcaliśmy do realizacji zadania pn. „Zacznij działać!”, które polegało na stworzeniu praktycznych materiałów promocyjnych o dobroczynności.

Za wszystkie nadesłane prace serdecznie dziękujemy.

A oto wyniki:

26993963_1750003528397268_2188946244933715121_n

Nagrodzony film:

Gratulujemy serdecznie.

Nagrody wysyłamy pocztą, a zwycięzcom życzymy udanej podróży do Franciszka!

0 1458

56%Faradaya

Młodzi Przyjaciele!

Chcemy pokazać światu Wasz zapał i pragnienie zmiany świata na lepsze. Zapraszam Was do głębszego odkrywania wspólnych wartości opartych na miłosierdziu. Pokażmy całej Polsce młodych wolontariuszy Caritas i zaangażowanie w dzieła miłości.

Każdego z Was zapraszam do realizacji zadania pn. „Zacznij działać!”, które polega na stworzeniu praktycznych materiałów promocyjnych o dobroczynności. Kilkuosobowe zespoły wolontariuszy mogą zaprezentować swoje sposoby działania i przez to przekazać innym zachętę mówiąc „Zacznij działać!”. Wyrażajcie swój entuzjazm i szlachetność serca w tym świadectwie, które Caritas ogłosi całemu światu, aby powiedzieć ludziom niezdecydowanym: „Zacznij działać!”.

Caritas Polska na zakończenie zadania spośród uczestników akcji „Zacznij działać!” zaprosi na początku  2018 roku wybrane zespoły wolontariuszy wraz z opiekunami na warsztaty wolontariatu do Rzymu i spotkanie z Papieżem Franciszkiem.

Prosimy o zapoznanie się z regulaminem.

Regulamin Zacznij Działać

Zapraszam do wspólnej przygody!

Ks. Marek Dec

z-ca dyr. Caritas Polska

fot. Facebook Caritas Archidiecezji Łódzkiej – Ogólnopolski Zjazd Młodych Wolontariuszy Caritas 2017 

0 1128

Zapraszamy do książki formacyjnej pt. „Oblicza miłosierdzia”, która zawiera artykuły i konferencje, propozycje homiletyczne i katechetyczne oraz teksty nabożeństw na Rok Miłosierdzia. To wszystko na ok. 300 stronach!

Katechezy dostosowane są do różnych poziomów edukacyjnych. Konferencje łatwo można samemu dostosować do charakteru grupy (np. wybrać interesujące fragmenty). Mogą skorzystać z nich zarówno PZC, SKC oraz inne grupy w parafii i szkole, które chcą wejść w tematykę Roku Miłosierdzia. Przewidziano dostęp on-line do niektórych tekstów – poniżej pliki do pobrania.

Materiały do pobrania:

ARTYKUŁY I KONFERENCJE KATECHEZY

KATECHEZY

0 1206

Zapraszamy do lektury rozważania pt. Radość Bożego Narodzenia z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 20 grudnia 2015 r. - IV Niedzielę Adwentu, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. Geralt / Pixabay.com
Radość Bożego Narodzenia

( IV Niedziela Adwentu, czytania: Mi 5,1-4a; Ps 80,2ac.3b.15-16.18-19; Hbr 10,5-10; Łk 1,38; Łk 1,39-45 )

Ewangelia to zaproszenie do spotykania się z Bogiem, który jest darem dla człowieka. Bóg Ojciec posyła swojego Syna na świat, aby zaświadczył o prawdziwej miłości a Duch Święty jest sprawcą radości, która jest niezbędna w życiu wierzącego człowieka. Ze smutkiem na twarzach nie da się głosić radości z narodzin Jezusa Chrystusa. Papież Franciszek przekazał niedawno myśl, że w biblijnym opisie wyjścia Maryi do swej brzemiennej krewnej widać radość w każdym szczególe: choćby w samym pośpiechu Maryi, czy w powitaniu Elżbiety, w której łonie poruszyło się z radości dzieciątko (por. Łk 1,39-45). W życiu wierzących często jednak brakuje takiej radości, którą sprawia Duch Święty. Czyżbyśmy bardziej przyzwyczajali się do narzekania?

„Tymczasem radość w Duchu daje nam prawdziwą chrześcijańską wolność – wyjaśnił Papież. – Bez tej radości my chrześcijanie nie możemy stać się wolni, a stajemy się niewolnikami naszych smutków. Wielki Paweł VI powiadał, że nie da się nieść dalej Ewangelii z chrześcijanami smutnymi, nieufnymi i zniechęconymi. I rzeczywiście się nie da z takim nastawieniem, jakby się szło w kondukcie pogrzebowym. Często chrześcijanie mają miny bardziej pasujące do żałoby, niż do chwalenia Boga, nieprawdaż? A to właśnie z radości wypływa uwielbienie, to, które wyśpiewuje Maryja, o którym opowiada Sofoniasz, uwielbienie Symeona i Anny: uwielbienie Boga!”

Podstawowym warunkiem do uwielbienia Boga, jak wskazał Papież, jest „darmowe wyjście z własnego ja”, wielbienie Go np. na każdej Mszy świętej, a nie tylko składanie próśb i dziękczynienie. Zapraszam każdego, aby za namową Franciszka w te nadchodzące święta „wielbić Boga, porzucając siebie samych, tracąc czas na uwielbienie”. „Wieczność będzie polegała na wielbieniu Boga. I nie będzie to nudne, ale przepiękne! Bo ta radość czyni nas wolnymi.” (Franciszek, 31.05.2015r.)

ks. Marek Dec, Caritas PolskaObyśmy, dzisiaj, na święta i zawsze stawali się po chrześcijańsku wolni i radośni. A Bóg sam będzie dla nas pokojem (por. Mi 5,4a), usłyszy nas, ochroni, przyjdzie nam z pomocą i da nowe życie (por. Ps 80). Możemy podnosić radośnie głowy, bo „uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze” (Hbr 10,10).

Życzę wszystkim błogosławionych i pełnych radości świąt Bożego Narodzenia!

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2

0 1323

Zakończył się konkurs „Siedmiu Wspaniałych Wolontariatu Caritas” dla wolontariuszy ze Szkolnych Kół Caritas, Parafialnych Zespołów Caritas i Centrów Wolontariatu. Dziękujemy za udział!

Wpisy na blogu i miesięczne sprawozdania nadesłane przez wolontariuszy pokazują, jak wiele serca, czasu i energii poświęcają każdego dnia angażując się w wolontariat w Caritas. Wachlarz działań jest bardzo szeroki i różnorodny: pomoc osobom niepełnosprawnym, udział w koloniach jako opiekun i animator, organizowanie zbiórek żywności czy pomocy szkolnych dla potrzebujących dzieci, organizowanie kiermaszów, gdzie zebrane fundusze przeznaczone są na edukację dzieci z Afryki, porządkowanie zapomnianych grobów czy kwesty na renowację zabytkowych nagrobków, udział w akcji „List do Bliźniego” i pisanie listów praz kartek do osób samotnych i bezdomnych w okresie świąt. To tylko kilka przykładów…

A dlaczego angażują się w wolontariat w Caritas?

Jak pisze wolontariusza Dorota: Wolontariat zmienia człowieka. Na lepsze. Sprawia, że ludzie z daleka czują łunę dobroci, która go otacza. Może też być chcesz być takim „Dob­rym człowiekiem, który jest jak małe światełko. Wędru­je pop­rzez mro­ki nasze­go świata i na swo­jej drodze za­pala zgaszo­ne gwiazdy”. Uwierz, że warto…

Poniżej przedstawiamy nagrodzonych, którzy otrzymują tablet multimedialny:

Dorota Rogula
Centrum Wolontariatu Caritas Diecezji Kieleckiej

Karolina Mazur
Szkolne Koło Caritas w Gimnazjum nr 9 w Rzeszowie
Caritas Diecezji Rzeszowskiej

Szkolne Koło Caritas w Sułkowicach
Caritas Archidiecezji Krakowskiej
Opiekun: Jan Płoszczyca


***

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl

pomagam2_728x90_2

0 1168

Zapraszamy do lektury rozważania pt. Moja radość z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 13 grudnia 2015 r. - III Niedzielę Adwentu, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. Geralt / Pixabay.com
Moja radość

( III Niedziela Adwentu, czytania: So 3,14-18a; Iz 12,2-6; Flp 4,4-7; Iz 61,1; Łk 3,10-18 )

Ojciec Pio opisywał w jednym ze swoich listów, jak podczas dziękczynienia po Mszy Świętej dostąpił łaski złączenia serc, która zrodziła w nim radość i łzy szczęścia: „Serce Jezusa i moje własne – pozwól użyć mi tego wyrażenia – stopiły się. Nie było już więcej dwóch serc, które biły, ale tylko jedno. Moje własne serce zniknęło, jak kropla wody ginie w morzu. Pan Jezus był Rajem, Królem. Moja radość była tak intensywna i tak głęboka, że nie mogłem się opanować; łzy szczęścia zalewały mi twarz” (list do ojca Agostino z 18 kwietnia 1912 roku).

Jak czytamy u św. o. Pio radość duchowa spowodowała widoczne potoki łez. W Biblii odnajdujemy zachęty do radości, które mobilizują do konkretnych gestów. Boże Narodzenie już blisko i SŁOWO liturgii przypomina nam o radości z powodu wielkiego wydarzenia zbawczego: „Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem!” (So 3, 14). Przyczyna szczęśliwości nie tylko tkwi w historycznym odnowieniu Jerozolimy, lecz w ciągłych znakach obecności Boga wśród swojego ludu: „Pan, twój Bóg, pośród ciebie; On Mocarz i Zbawiciel” (So 3,17). Radosny jest dzień narodzenia Jezusa w Betlejem a we wspólnocie Kościoła pełen radości jest każdy moment, kiedy nieustannie przychodzi Zbawiciel do wszystkich i kiedy ostatecznie powróci w chwale na końcu czasów. Członkowie Kościoła radują się z pierwszego przyjścia Jezusa, a także z powodu ostatniego oraz zachęcają siebie nawzajem: „Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!… Pan jest blisko!” (Flp 4, 4–5). Każdy może zapytać: Jak jest z moja radością?

Poszukujący z miłością, z okazji każdego Bożego Narodzenia może otrzymać nową łaskę, aby odkryć Pana i bardziej zjednoczyć się z Nim. W SŁOWACH Jana odnajdziemy podpowiedź o potrzebnych uczynkach: „Kto ma ks. Marek Dec, Caritas Polskadwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni…” (Łk 3,11). Nawrócenie bowiem powoduje połączenie ze sobą miłości ku Bogu i ku bliźniemu. A jak radość zbawienia będzie przejawiać się Twoim życiu, droga siostro i drogi bracie? Przyjmujmy zachętę:

„Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia,
dajcie poznać Jego dzieła między narodami,
przypominajcie, że wspaniałe jest imię Jego”. (Ps: Iz 12,5).

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2

0 992

Zapraszamy do lektury rozważania pt. Bóg mnie prowadzi z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 6 grudnia 2015 r. - II Niedzielę Adwentu, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. kruszyzna0 / Pixabay.com
Bóg mnie prowadzi

( II Niedziela Adwentu, czytania: Ba 5,1-9; Ps 126,1-6; Flp 1,4-6.8-11; Łk 3,4.6; Łk 3,1-6 )

Nie wszyscy mogą doświadczać wyprawienia w drogę przed rozpoczęciem podróży. Myślę, że warto przypomnieć tradycyjne błogosławieństwo, którego udziela żegnający domownik, np. rodzice. Udający się w drogę przyklęka przed domowym obrazem lub na progu, a osoba żegnająca może pokropić go wodą święconą, podać krucyfiks do ucałowania i nakreślić znak krzyża na czole. Niekiedy wypowiada się formułę błogosławieństwa. Łacińskie błogosławieństwo na takie okazje brzmi następująco: „Deus te benedicat, ducat et reducat” – oznacza ono pragnienie: „Niech cię Bóg błogosławi, prowadzi i przyprowadzi”.

Bóg sam zapewnia nas o swoim prowadzeniu przez życie. W SŁOWACH z liturgii niedzielnej odnajdujemy całą Jego troskę o to jak przygotować się do drogi i jak nią iść: odstawić szaty smutków a nałożyć szaty chwały Bożej, płaszcz sprawiedliwości Bożej, koronę chwały od Niego. On zniża pagórki, bezpiecznie przeprowadza przez niebezpieczne miejsca ze sprawiedliwością i miłosierdziem a wszystko po to, aby poprowadzić nas do światła swej chwały i poszczycić się koroną swego dzieła stworzenia – człowiekiem! (por. Ba 5,1-9). Nawet jeśli wydaje się jakiś odcinek wędrówki dość trudny, to On podaje swoją dłoń i odmienia ludzki los (por. Ps 126,1-6). Działanie Boże potwierdza również Jan Chrzciciel, którego postawa również dzisiaj wzywa do nawrócenia i zapewnia, że wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże (por.Łk 3,1-6).

ks. Marek Dec, Caritas PolskaDo błogosławieństwa na drogę podobne jest SŁOWO z listu do Filipian, które podkreśla, że Ten, który zapoczątkował w nas dobre dzieło, dokończy go do powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa przez coraz bardziej doskonalącą się w nas miłość (por. Flp 1,4-6.8-11). Jedynie miłość pozwala nam podejmować Bożą drogę, oczyszczać serca i żyć sprawiedliwie; ona pomaga poznawać i wyczuwać co jest lepsze w wędrówce przez życie.

Szukajmy dróg miłości! Jezus, nauczyciel miłości zapewnia nas: „Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20).

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2

0 2378

Ponad 100 tysięcy wolontariuszy Caritas obchodzi w Polsce Międzynarodowy Dzień Wolontariusza – ustanowiony 5 grudnia 1985 roku przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych. Święto to, już 30 raz obchodzone na świecie, jest ważnym dniem dla wszystkich jednostek Caritas – diecezjalnych, szkolnych i parafialnych. Działalność wolontariuszy i czynione przez nich dobro jest największym darem i potencjałem Caritas. Wdzięczność kierujemy do wszystkich, którzy codziennie pomnażają dobro.

Kim jest Wolontariusz Caritas 4Dzieci i młodzież, studenci i osoby pracujące, młodsi i ci bardziej dojrzali – wszyscy wolontariusze Caritas codziennie wprowadzają w życie ludzi płomień nadziei, dzielą się sercem, czasem i umiejętnościami. Odwiedzają chorych, sprzedają świece Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, organizują festyny, wydają ciepłe posiłki ubogim, tworzą różne inicjatywy wspierające najbardziej potrzebujących, organizują pomoc.

Wolontariusze zostawiają coś niezwykle cennego – swój własny czas. Pomagają w hospicjach, świetlicach, ośrodkach dla niepełnosprawnych, jadłodajniach czy noclegowniach. Są opiekunami i animatorami podczas kolonii. Niektórzy z nich związani są z Caritas od ponad 20 lat, czasami nawet od początku istnienia Caritas w diecezjach. Działają w przedszkolnych, szkolnych i akademickich kołach, w parafialnych zespołach, w centrach wolontariatu. Zapracowani mamy i mężowie o dobrym sercu i resztkach wolnego czasu, osoby samotne, starsze, ludzie dobrej woli czyniący uczynki miłosierne. Wzorem i prośbą papieża Franciszka apelującego w najbliższym roku o czynienie uczynków miłosierdzia względem ciała i duszy, prosimy o dalszą pomoc i wsparcie w tym dobrym dziele.

Nagranie zostało wykonane przez uczestników Świetlicy św. Rodziny w Szczecinie

Doceniając trud, poświęcenie, szlachetność, miłosierdzie i dobro czynione przez wolontariuszy, nie sposób nawet ocenić ich ogromu. W rozpoczynającym się roku Miłosierdzia Bożego wszystkim wolontariuszom, osobom o niezwykłej szlachetności i pełnym miłosierdzia – dziękujemy. To słowo nie wyraża wszystkiego, lecz to ważne, by dziękować. Za pracę, za zaangażowanie, za wysiłek włożony w pomoc potrzebującemu człowiekowi, za dar składany z siebie, za poświęcenie. Życzymy obfitych łask i dotknięcia Bożego Miłosierdzia, pamiętając o słowach Jezusa: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszychMnieście uczynili” (Mt 25,40).

Posłuchaj podziękowania ks. dyrektora Mariana Subocza dla wolontariuszy Caritas:

Fotogaleria: przykładowe prace nadesłane przez świetlice socjoterapeutyczne w ramach zabawy „Kim jest dla mnie wolontariusz Caritas?”


***

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl

pomagam2_728x90_2

0 973

Zapraszamy do lektury rozważania pt. Wyjście z martwego punktu z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 29 listopada 2015 r. - I Niedzielę Adwentu, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. HebiFot / Pixabay.com
Fot. HebiFot / Pixabay.com
Fot. HebiFot / Pixabay.com
Wyjście z martwego punktu

( I Niedziela Adwentu, czytania: I niedziela Adwentu, czytania: Jr 33,14-16; Ps 25,4-5.8-10.14; 1 Tes 3,12-4,2; Ps 85,8; Łk 21,25-28.34-36 )

Prowadzący samochody powinni być obeznani z sytuacją określaną pojęciem martwy punkt. Opisuje się tymi słowy obszar wokół pojazdu niewidoczny w bocznych lusterkach. Kierowca nie może dobrze ocenić sytuacji wokół auta i bywa to przyczyną kolizji przy zmianie pasa ruchu albo podczas manewru wyprzedzania. Przez analogię możemy w ten sposób spojrzeć na siebie – martwe punkty są również w życiu człowieka.

Jakaś przestrzeń wokół własnej osoby wytworzona przez charakter, relacje i zachowanie może umykać nam z pola widzenia. Mimo tego, że dotyczą one osobistych spraw zupełnie ich nie dostrzegamy paradoksalnie właśnie z powodu tej bliskości. W motoryzacji potrzebna jest korekta ustawień w lusterkach i poszerzenie pola widzenia przez techniczne rozwiązania. W życiu człowieka przydatne jest podobne działanie – korekta zachowań i szersze spojrzenie na siebie.

Na początku nowego roku liturgicznego proponuję w takim duchu przyjąć SŁOWO z pierwszej niedzieli Adwentu. Przygotujmy się zatem na przyjęcie wyzwania jakie nam postawi SŁOWO od Boga, aby martwy punkt przestał nim być i jednocześnie stał się punktem zwrotnym oraz szansą ku dobrej zmianie. Zapowiedź z Księgi proroka Jeremiasza ogłasza nadejście czasów sprawiedliwych oraz zbawienia od Boga (Jr 33,14-16). Zatem na Nim ma opierać się porządek nadchodzących dni. Czy dziś oczekuję takiego Bożego porządku w swoim sercu i definitywnego zwyciężania nad złem? Każdy kto odpowie sobie pozytywnie na to pytanie może powtórzyć modlitwę: „Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję” (por. Ps 25)

ks. Marek Dec, Caritas PolskaDostrzegając potrzebę szerokiego pola widzenia możemy oprzeć się na spojrzeniu Chrystusa. On pragnie, abyśmy podnosili swój wzrok ponad obawy i strach, które paraliżują ducha. Jezus chce naszej czujności, pokonywania pokusy ociężałych serc i wpatrywania się dalej niż w osobiste doczesne potrzeby (por. Łk 21,25-28.34-36). Wtedy kiedy inni koncentrują się na sobie my mamy dostrzegać przychodzącego Zbawiciela i podobać się Bogu we wzajemnej miłości dla wszystkich, czyli zobaczyć bliźniego w potrzebie (por. 1 Tes 3,12-4,2).

„Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję!”

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2

0 1168

Zapraszamy do lektury rozważania pt. Korona dla mnie z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 22 listopada 2015 r., Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. Gryffindor - Wikimedia Commons
Fot. Gryffindor - Wikimedia Commons
Fot. Gryffindor – Wikimedia Commons
Korona dla mnie

( XXXIV niedziela zwykła, Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, czytania: Dn 7,13-14; Ps 93,1.2.5; Ap 1,5-8; Mk 11,10; J 18,33b-37 )

Wyobrażenia o królach i ich królestwach, jakie może przywołać dzisiejsza niedziela najczęściej nabierają historycznych skojarzeń. Wystarczy przypomnieć polskie insygnia koronacyjne, aby zobaczyć jak podkreślano godność królewską. Kosztowne kamienie i złoto to znak majestatu ziemskiego władcy.

Dzięki widzeniu z Księgi Daniela wiemy, że jest jeszcze jedno królestwo – obejmujące wszystkie narody, ludy i języki. W tym królestwie nie ma zmian na tronie, trwa ono wiecznie i nie przeminie ani chwała, ani władza jego władcy. (por. Dn 7,13-14). Psalmista wyjaśnia jeszcze więcej, że to Bóg króluje, On oblókł się w majestat, a chwałę dodaje mu cała ziemia, którą stworzył (por. Ps 93,1.2.5).

Katalog o królewskim blasku uzupełnia jeszcze SŁOWO Jezusa, który w rozmowie z Piłatem podkreśla: „Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.” (J 18,33b-37).

ks. Marek Dec, Caritas PolskaW koronie Jezusa nie znajdziemy jednak drogocennych klejnotów. Ornamentem Jego korony są krople krwi przelanej po to, aby dać świadectwo prawdzie, wybawić nas od grzechów i uczynić nas swoim królestwem (por. Ap 1,5-8). Jeżeli dziś chcemy należeć do królestwa Jezusa przyjmijmy Jego wybawienie z niewoli grzechu, uświadommy sobie godność dziecka Bożego i głosimy królestwo prawdy, życia i miłości.

Chlubą każdego z nas, uczestników Bożego królestwa, niech zawsze zostanie życie w prawdzie i miłości.

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2