Zapraszamy do lektury rozważania pt. Wyjście z martwego punktu z cyklu Myśl i SŁOWO, przygotowanego na niedzielę 29 listopada 2015 r. - I Niedzielę Adwentu, przez ks. Marka Deca, zastępcę dyrektora Caritas Polska.

Fot. HebiFot / Pixabay.com
Fot. HebiFot / Pixabay.com
Wyjście z martwego punktu

( I Niedziela Adwentu, czytania: I niedziela Adwentu, czytania: Jr 33,14-16; Ps 25,4-5.8-10.14; 1 Tes 3,12-4,2; Ps 85,8; Łk 21,25-28.34-36 )

Prowadzący samochody powinni być obeznani z sytuacją określaną pojęciem martwy punkt. Opisuje się tymi słowy obszar wokół pojazdu niewidoczny w bocznych lusterkach. Kierowca nie może dobrze ocenić sytuacji wokół auta i bywa to przyczyną kolizji przy zmianie pasa ruchu albo podczas manewru wyprzedzania. Przez analogię możemy w ten sposób spojrzeć na siebie – martwe punkty są również w życiu człowieka.

Jakaś przestrzeń wokół własnej osoby wytworzona przez charakter, relacje i zachowanie może umykać nam z pola widzenia. Mimo tego, że dotyczą one osobistych spraw zupełnie ich nie dostrzegamy paradoksalnie właśnie z powodu tej bliskości. W motoryzacji potrzebna jest korekta ustawień w lusterkach i poszerzenie pola widzenia przez techniczne rozwiązania. W życiu człowieka przydatne jest podobne działanie – korekta zachowań i szersze spojrzenie na siebie.

Na początku nowego roku liturgicznego proponuję w takim duchu przyjąć SŁOWO z pierwszej niedzieli Adwentu. Przygotujmy się zatem na przyjęcie wyzwania jakie nam postawi SŁOWO od Boga, aby martwy punkt przestał nim być i jednocześnie stał się punktem zwrotnym oraz szansą ku dobrej zmianie. Zapowiedź z Księgi proroka Jeremiasza ogłasza nadejście czasów sprawiedliwych oraz zbawienia od Boga (Jr 33,14-16). Zatem na Nim ma opierać się porządek nadchodzących dni. Czy dziś oczekuję takiego Bożego porządku w swoim sercu i definitywnego zwyciężania nad złem? Każdy kto odpowie sobie pozytywnie na to pytanie może powtórzyć modlitwę: „Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję” (por. Ps 25)

ks. Marek Dec, Caritas PolskaDostrzegając potrzebę szerokiego pola widzenia możemy oprzeć się na spojrzeniu Chrystusa. On pragnie, abyśmy podnosili swój wzrok ponad obawy i strach, które paraliżują ducha. Jezus chce naszej czujności, pokonywania pokusy ociężałych serc i wpatrywania się dalej niż w osobiste doczesne potrzeby (por. Łk 21,25-28.34-36). Wtedy kiedy inni koncentrują się na sobie my mamy dostrzegać przychodzącego Zbawiciela i podobać się Bogu we wzajemnej miłości dla wszystkich, czyli zobaczyć bliźniego w potrzebie (por. 1 Tes 3,12-4,2).

„Prowadź mnie w prawdzie według Twych pouczeń, Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję!”

ks. Marek Dec


Caritas_codziennie_z_miloscia

Zapraszamy do nowego serwisu charytatywnego www.pomagam.caritas.pl
 pomagam2_728x90_2